Waar Stan zich in Vaassen  bij een training zich kon vergapen aan een eekhoorntje, hier bij footbalclub Timmele in Zweden, dartelde bij Stan zijn eerste training een hert over het voetbalveld. We moesten direct aan het eekhoornincident bij de training van Wim Ligt denken. Gelukkig hield Stan hier zijn mond,

anders zou hij hier ook direct de bijnaam ‘hertje’ gekregen hebben. Drie weken later zien we een vos bij het clubhuis rondsnuffelen…. het wachten is nu nog op een eland en dat zou het Zweedse (voetbal) plaatje compleet maken.
Het was best spannend voor Stan. Zonder de taalkennis maar vol enthousiasme ging hij naar zijn eerste training. En fanatiek dat ze waren! Stan zijn conditie was beneden peil, maar dat is inmiddels weer op niveau. De tweede paasdag moest hij voor het eerst een wedstrijd spelen. Het tenue werd geregeld en Stan kreeg (per toeval?) rugnummer 14.

Hij had het nodig want (,wij bibberend langs de lijn van de kou en angst voor de gezondheid van onze oudste zoon) het leek wel een rugbywedstrijd zonder scheidsrechter. Achter elkaar werd er flink gebeukt en getackeld en de scheids vloot geen enkele keer. Bikkelhard spel met bikkels van kinderen want we hebben er niet een horen schelden of schreeuwen van de pijn als hij languit op de grond lag. De trainer en leider waren erg tevreden over zijn inzicht in het spel en de juiste passes geven. Ze waren verbaasd over zijn discipline en fanatisme in het spel. Dit is natuurlijk het werk geweest van jarenlange keiharde training van Herwin, Lammert en Wim. Hiervoor, namens Glenn en Lasse, hun hartelijke dank.

Dat we een training verstek lieten gaan en daarvoor afbelden vonden ze helemaal geweldig. Dat waren ze hier niet gewend.
Ze zijn erg gek met Stan en dat is fijn. De club, met ongeveer 100 leden, is blij met de 3 nieuwe kinderen van de fam. Dolman. De, meestal kleine clubs, spelen hier samen. Omdat niet elke club genoeg spelers in zijn leeftijd heeft, voegen ze de teams samen. Zo spelen er drie jongens van een andere club bij hem in het team. Daarbij komen dan bij elke training en wedstrijd een trainer en leider mee, die hun eigen jongens instrueren. Heel vreemd… maar het werkt.  Ook vreemd is dat ze samenkomen voor een wedstrijd, zich omkleden in het clubhuis en dan in auto’s naar een ander veld gereden worden. Na de wedstrijd gaan ze allemaal (ook de tegenstanders) vies in de auto terug naar het clubhuis om daar te gaan douchen. Het is net Rivella…een beetje vreemd maar wel leuk. De prachtige kantine hebben we nog nooit open gezien maar het voetbal seizoen is ook nog maar net begonnen. Hier voetballen ze vanaf April t/m September en de meeste mannen doen in de winter aan ijshockey. Of dat iets is voor onze kinderen weten we niet, maar we wachten het af.

Tot zover een Zweedse update van de ouders van een oud S.V. Vaassen spelertje.
We hebben jarenlang met plezier langs de lijn gestaan en hebben genoten van alle kinderen en leiders in de loop der jaren. Nogmaals bedankt voor het geweldige originele afscheidscadeau voor Stan. Het staat te pronken op zijn nieuwe kamer. En eh… D1, wel jullie best blijven doen..dan worden jullie zeker kampioen!

Hälsningar,  Eric en Geraldine Dolman
www.slaktbasiccamp.com